> ความแตกต่างระหว่าง รัก กับ ชอบ >เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่คุณ รัก หัวใจคุณจะเต้นแรง >แต่เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่คุณ ชอบ ความสุขจะมาเยี่ยมเยือนคุณ >เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่คุณรัก ฤดูหนาวจะดูเหมือนฤดูใบไม้ผลิ >แต่เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่คุณ ช อ บ ฤดูหนาวจะสวยสดงดงามกว่าปกติ >ถ้าคุณสบตากับคนที่คุณ รั ก หน้าของคุณจะแดงด้วยความเขินอาย >แต่ถ้าคุณสบตากับคนที่คุณ ช อ บ รอยยิ้มจะปรากฎบนใบหน้าของคุณ >เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่คุณ รั ก ปากของคุณจะไม่สามารถเอื้อนเอ่ย ความในใจ >แต่ความในใจ จะทับถมท่วมอกคุณไว้ >แต่เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่คุณ ช อ บ ความในใจจะพรั่งพรูออกมา >เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่คุณ รั ก คุณจะกลายเป็นคนขี้อาย>แต่เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่คุณ ช อ บ คุณจะแสดง ความเป็นตัวของตัวคุณเองออกมา >แล้วคนที่คุณ รัก จะปรากฎร่าง ภายในใจคุณเสมอทุกๆสองนาที คุณจะไม่สามารถสบตา >กับคนที่คุณ รัก ได้ตลอดรอดฝั่ง >แต่รอยยิ้มจะปรากฎเสมอๆ เวลาคุณสบตากับคนที่คุณชอบ >เวลาคนที่คุณ รัก ร้องไห้ คุณจะร้องไห้ไปกับเขา >แต่เมื่อคนที่คุณ ชอบ ร้องไห้ คุณจะปาดน้ำตาเขา ด้วยคำปลอบโยนแสนอบอุ่น >ความรู้สึก รัก เริ่มจากดวงตา และความรู้สึก ช อ บ เริ่มจากการฟัง >ดังนั้นถ้าคุณจะหยุด ช อ บ คนที่คุณเคย ช อ บ สิ่งที่คุณต้องทำก็คือ >ปิดหูของคุณจากการฟัง >แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่คุณเริ่มปิดดวงตา ความ รั ก จะกลั่นตัวเป็นหยดน้ำตา >และจะคงอยู่ในหัวใจคุณตลอดไป...

ย้ายตัวร้ายกับนายเจียมเจี๊ยม พระเอกโง่ดี นางเอกซ่าดี

อะไรก็ได้ดูแล้วไม่เครียด

การ์ตูนทุกเล่มชอบหมดแหละ

เมื่อตอนอายุ 5 ปี .. ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอเธอเอียงคอน้อยๆ .. กระพริบตา-อันกลมโตของเธอ ...แล้วถามฉันว่า … "หมายความว่า..อะไรหรือ?"

เมื่อตอนอายุ 15 ปี ฉันบอกว่า...ฉันรักเธอ เธอหน้าแดงก่ำ....ก้มหน้า-เล่นชายเสื้อเธอเอง รู้สึกว่า..เธอกำลังยิ้มอยู่

เมื่อตอนอายุ 20 ปี ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอเธอซบลงบนไหล่ฉัน ...กอดแขนฉันไว้แน่นราวกับกลัวว่า...ฉันจะหายจากไป..ต่อหน้าเธอ

เมื่อตอนอายุ 25 ปี ฉันบอกว่า...ฉันรักเธอเธอวางอาหารเช้าไว้บนโต๊ะ ...แล้วเดินมาดึงจมูกฉัน...พร้อมกับพูดว่า..."รู้แล้ว! ตื่นขึ้นมาได้แล้ว ...จะนอนไปถึงไหน?"

เมื่อตอนอายุ 30 ปี ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอเธอหัวเราะ..แล้วพูดว่า"ถ้าเธอรักฉันจริงๆ...เลิกงานแล้ว...ก็อย่าเถลไถลไปที่อื่นสิ แล้วก็..อย่าลืมซื้อกับข้าวมานะ!

เมื่อตอนอายุ 40 ปี ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอเธอเก็บจานชามบนโต๊ะไปล้าง....พร้อมกับพูดว่า"รู้แล้ว..รู้แล้ว...รีบๆไปสอนการบ้านให้ลูกไป!"

เมื่อตอนอายุ 50 ปี ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอเธอนั่งถักเสื้ออยู่....แล้วพูดกับฉัน..โดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา"จริงหรือ? ในใจเธอ..ไม่ใช่คิดอยากจะให้ฉันตายเร็วๆรึไง?"แล้ว..เธอก็หัวเราะไม่หยุด

เมื่อตอนอายุ 60 ปี ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอเธอหัวเราะ-พลางทุบไหล่ฉัน"ตาบ้า! ลูกๆก็โตกันหมดแล้ว..ยังจะมาทำปากหวานอีก!"

เมื่อตอนอายุ 70 ปี เรา..นั่งอยู่บนเก้าอี้ยาว....ทบทวนจดหมายรัก... ที่ฉันเขียนให้เธอ...เมื่อ 50 ปีก่อน..ด้วยกันมืออันเหี่ยวย่น-ของเราสองคน..ก็จับกันไว้ตลอดเมื่อฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ เธอมองหน้าฉัน-แล้วยิ้มให้ถึงแม้ใบหน้าเธอ..จะเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นแต่..เธอก็คงยังแลดูสวยงาม..เสมอ

เมื่อตอนอายุ 80 ปี เธอบอกว่า..เธอรักฉันแต่..ฉันไม่ได้พูดอะไร-สักคำ เพราะว่า..ฉันร้องไห้ออกมา* นี่..เป็นวันที่ฉันมีความสุข..มากที่สุดในชีวิตเพราะว่า.. ในที่สุด..เธอก็ยอมพูดออกมาว่า.. "ฉัน รัก เธอ"