ใจละลาย เมื่อมองแววตาเธอ มันช่างดูว่างเปล่า
ภายในใจช่างอ้างว้างเงียบเหงา ทั้งๆ ที่เธออยู่ตรงนี้
และมือของเธอที่สัมผัส ไม่อบอุ่นเหมือนดังเดิมทุกที
ไม่มีรักจริง เหมือนเคยมี ไม่เหลือเลยความผูกพัน

ปล่อยมือฉันแล้วจากไปเสียเถิด เข้าใจแล้วว่าเราไม่รักกัน
ก็ยอมรับว่ามันคงถึงวัน ที่ชีวิตของฉันไม่เหลือใคร

ดูเธอคงอยากมีคำบางคำ เพื่อเป็นการล่ำลา
พอเถอะพอ หากว่ามันหนักหนา ไม่ต้องบอกมาก็เข้าใจ
แค่ดูท่าทางของตัวเธอ ก็พอรู้ว่าเธอจะไป
อ่านแค่สายตา ก็รู้ใจ อย่าพูดอะไรอีกเลย

ปล่อยมือฉันแล้วจากไปเสียเถิด เข้าใจแล้วว่าเราไม่รักกัน
ก็ยอมรับว่ามันคงถึงวัน ที่ชีวิตของฉัน
.
.
.
ไม่เหลือใคร