คนทุกคน มีอะไรที่ชอบและไม่ชอบ ยอมรับเลยว่าตัวเองเป็นคนที่ชอบทางวัตถุนิยม (คอมพิวเตอร์ มือถือ รถ หญิง) แต่ ก็เป็นอะไรที่ สนับสนุนค่านิยมแบบไทยๆมาก ผมเป็นคนสะสมพระเครื่อง ของเก่า โบราณ หน้าไม่ให้เลยนะเนี่ย (เครารพผู้มีพระคุณต่อเรา ไม่เดินข้ามหนังสือ ใส่ใจกับวันพระ ไม่ตัด ผมวันพุธ ไม่บ้าชีรี่เกาหลีหรือญี่ปุ่น และไม่ชอบทำอะไรตามกระแสที่วัยรุ่นเขาทำกันอะครับ) ซึ่งจริงๆแล้ว ถ้าเห็นใครทำอะไรที่คลั่งใคล้มากมาก จะรู้สึกว่า แปลกๆ แต่สำหรับผม Man U ไม่เคยแปลก สำหรับผมเลย

มีอยู่ครั้งหนึ่งผมได้มีโอกาสได้ไปงานเลี้ยงแต่งงานเพื่อนรุ่นพี่ในต่างจังหวัด ซึ่งคู่นี้รักใคร่กลมเกียวกันมาก และที่สำคัญทางผ่ายเจ้าสาวเป็นลูกคนสำคัญในแถบนั้นด้วย คนที่มาร่วมงานก็มีหน้ามีตาในแถบนั้นพอสมควร งานแต่งงานนี้เป็นน้องที่รู้จักสองคน เป็นน้องที่น่ารักทั้งคู่ เป็นน้อง ที่ได้รับคำชมสูงสุดเสมอมา เป็นเด็กตัวอย่างที่อยากให้น้องทุกคนที่รู้จักเป็นอย่างนี้ งานจัดเป็นไปอย่างยิ่งใหญ่ ตอนเช้าเกือบๆ สองร้อยโต๊ะได้ (ถ้าจะไปปลายแถว แนะนำให้จ้างวินมอไซค์) งานกลางคืนจัดที่โรงแรมหรูของจังหวัด
ที่ทีเด็ดคือ เชียงใหม่ แนะนำให้ลองไปกันครับ อาหารถูก เด็กเชียร์เหล้าถูก.... (พูดจาถูกใจไพเราะ)
หลังจากที่นั่งร่ำอาหารอยู่จนดึกดื่นที่งานแต่งงาน คำสอนทางพระคำนึงก็หลุดขึ้นมาในหัวอย่างทันที จิตใจที่เร่าร้อนก็สงบลงได้อย่างง่ายดาย เฮ้อออ
อภิริยา ปะมาลาภา การไม่มีภรรยา เป็นลาภอันประเสริฐฐฐฐฐฐฐฐฐ

ทุกอย่างอยู่ที่ใจ