แม้ยังอยากให้เดินร่วมกัน แม้ยังอยากให้นานกว่านี้
แต่ใจลึกๆรู้สึกทุกทีว่าไปด้วยกันไม่ไหว
ก็ที่ฝืนยิ่งทำให้กลัว อุ่นแค่ตัวแต่หนาวหัวใจ
ยิ่งเราอยากประคองมักสักเท่าใด ยิ่งทำให้ใจเหนื่อยล้า

หยุดเอาไว้ตรงนี้ เมื่อวันนี้เหลือแค่ความเฉยชา
ถึงเวลาที่เราต้องเข้าใจ

ที่รักเราเลิกกันนะ ต้องบอกเธอด้วยน้ำตาถึงแม้ว่ามันโหดร้าย
ให้เราจบกันไปด้วยดี
ก่อนถึงนาทีทีสาย จนเราไม่เหลืออะไรให้จำ

เหมือนยิ่งอยู่ยิ่งดูมืดมน ยิ่งเราอดและทนแค่ไหน
ไม่อยากให้คิดว่าผิดที่ใคร ไม่มีประโยชน์ตอนนี้
เราไม่ได้เกิดมาเพื่อกัน เธอและฉันก็รู้ตัวดี
ช้าหรือเร็วต้องถึงวันหนึ่งต้องมีอย่างไรก็คงจากลา

หยุดเอาไว้ตรงนี้ เมื่อวันนี้เหลือแค่ความเฉยชา
ถึงเวลาที่เราต้องเข้าใจ

ที่รักเราเลิกกันนะ ต้องบอกเธอด้วยน้ำตาถึงแม้ว่ามันโหดร้าย
ให้เราจบกันไปด้วยดี
ก่อนถึงนาทีทีสาย จนเราไม่เหลืออะไรให้จำ

ที่รักเราเลิกกันนะ ต้องบอกเธอด้วยน้ำตาถึงแม้ว่ามันโหดร้าย
ให้เราจบกันไปด้วยดี
ก่อนถึงนาทีทีสาย จนเราไม่เหลืออะไรให้จำ

ทุกๆอย่างที่ดีแสนดี จนถึงนาทีสุดท้าย
จะเตือนเราไว้ว่าเคยรักกัน นึกถึงวันไหนให้ยังสวยงาม

เธอไม่รับไม่รู้อะไร ไม่เคยเอะใจบ้างเลยเหรอ
เธอไม่รู้ไม่ชี้อะไร ไม่เคยแปลกใจบ้างเลยเหรอ

ใครมาคอยใส่ใจเธอทุกวัน
ใครคอยเอาแต่ใจเธอทั้งวัน
เจอทีไรก็ชวนคุย มีอะไรให้คุยกันทั้งวัน

เธอไม่รู้ไม่เห็นอะไรว่าใครห่วงใยบ้างเลยเหรอ
เธอไม่ร้อนไม่หนาวอะไร ไม่เคยอุ่นใจบ้างเลยเหรอ

ทำยังไงก็ยังไม่รู้ตัว คนมีใจก็เลยต้องร้อนตัว
ทำยังไงจะบอกเธอ ทำยังไงถ้าเธอไม่รู้ตัว

จะแบกรักไว้อย่างไร จะแบกรักไปนานเท่าไร
อย่าทำร้ายกันอีกเลย อย่าทำร้ายกันอีกเลย...โอ้ใจเอ๋ย